Dit is archiefpagina 10 van de rubriek Weetje v/d Week.
Klik verder naar alle eerdere updates, van Weetje 226 tot 250:
249 Onvoltooid project (26): Suske en Wiske: De Sonometer 
234 Aimée de Jongh (12) debuteert in Suske en Wiske Weekblad 
233 Hoe wordt een strip gemaakt?
232 Bakkersgastjesoorlog
231 Jean Roba voor Smarties
230 De duizend platen van Brammetje Bram
229 De Rode Wreker door Dirk Stallaert
228 Casting voor Kiekeboe-film
227 Milo Manara voor Strongbow
226 Kopieerdrift Bessy trof ook Jerry Spring
 
Onvoltooid project (26): Suske en Wiske:
De Sonometer
10/07
TOP
De Sonometer
Nadat Willy Vandersteen in 1959 Het Gouden Paard had afgerond, was het de bedoeling dat er een nieuw verhaal van Suske en Wiske in het weekblad Kuifje zou komen. De Sonometer zou het negende avontuur van Suske en Wiske in Kuifje worden, maar het bleef onafgewerkt. Er zijn slechts drie uitgewerkte halve platen van bekend (een ervan is in het bezit van Merho) en van een andere halve plaat bestaat een half uitgewerkte versie. Je kan ze onder dit artikel alle vier bekijken. Klik erop voor een grotere weergave. De toegevoegde hoofdingen dateren van 2016 voor een gelegenheidsuitgave van een groepje Vandersteen-fans die zich de Vandersteen-Vrienden noemen. Sebastiaan Krijnen verzorgde het tekenwerk van de hoofding en de cover (zie hierboven) van deze speciale uitgave. Het boekje was enkel bedoeld voor aanwezigen van de zogenoemde Vandersteen-diners en verscheen in een oplage van amper 34 exemplaren.

Vandersteen stopte zijn medewerking aan Kuifje en daar waren enkele redenen voor. Tijdens de productie van Het Gouden Paard verliet medewerker Karel Boumans (die het verhaal grotendeels in inkt had gezet) Willy Vandersteen. De rest van het verhaal werd in inkt gezet door Eduard De Rop. Vandersteen verkoos zijn studio verder uit te bouwen en datzelfde jaar werd Studio Vandersteen een officieel feit. Op 5 november 1959 startte de studioreeks De Rode Ridder naar de jeugdboekenreeks van Leopold Vermeiren waarvoor ook Eduard De Rop werd ingezet. Na Suske en Wiske is De Rode Ridder de langstlopende stripreeks van Vandersteen. Een klein jaar later, vanaf 18 augustus 1960, volgde de spin-off van Jerom als voorpublicatie in Ons Volkske. In dat eerste verhaal zonder Suske, Wiske en Lambik, Het Geheim van Brokkelsteen, werd melding gemaakt dat de drie andere personages naar Japan vertrokken. Er werd dus rekening gehouden met het verhaal van De Sonometer. Ook nog in de jaren 1960 kwamen Karl May en Biggles erbij en dat waren lang niet de enige reeksen die Studio Vandersteen in de loop van de decennia maakten. De ene serie verscheen langer dan de andere zolang Willy Vandersteen zijn studiomedewerkers werk kon geven. Desnoods betaalde hij uit eigen zak hun loon bij reeksen die verlieslatend werden voor hij ze uiteindelijk stopzette.

Een andere reden voor het verdwijnen van Suske en Wiske uit Kuifje was een dispuut tussen uitgeverij Le Lombard (de uitgever van het weekblad Kuifje en van de Franse edities van de blauwe reeks) en Standaard-Boekhandel, de vroegere Standaard Uitgeverij. Le Lombard wilde ook de Nederlandstalige albums van de blauwe reeks uitgeven terwijl Standaard-Boekhandel de rechten op de albums wilde behouden. Door dit dispuut verschenen De Groene Splinter en Het Gouden Paard niet in de Franstalige blauwe reeks. Bij de Vlaamse uitgeverij kwam bovendien een nieuwe uitgever aan de top die Vandersteen aanraadde de medewerking met Kuifje te stoppen. Behalve Suske en Wiske verdween ook 't Prinske uit Kuifje. Een verdere toegang naar de veel grotere Franse markt werd gesloten.

Het enthousiasme om twee reeksen van Suske en Wiske te maken, de ene voor de krant, de andere voor het weekblad, was trouwens ook al aardig geluwd. Vandersteen liet het uitwerken van Het Gouden Paard al grotendeels over aan zijn medewerkers, ook voor De Sonometer zou dat het geval geweest zijn. Het verhaal zou zich in Japan in het toenmalige heden afgespeeld hebben met geluidsoverlast als een thema. De uitvinding van een zekere professor Tellenbol zou de inzet moeten worden voor een spannend verhaal. Dat verhaal zullen we nooit te lezen krijgen tenzij de huidige makers in een vlaag van nostalgie of de uitgeverij bij wijze van stunt alsnog over een verdere uitwerking beslist.
(Met dank aan Tom Metdepenningen)

De Sonometer
De Sonometer
De Sonometer
De Sonometer


Aimée de Jongh (12) debuteert in Suske en Wiske Weekblad
05/11
TOP
Aimée de Jongh
De Boekenbeurs viert momenteel haar tachtigste verjaardag. Voor de editie in 2000 organiseerde Standaard Uitgeverij een striptekenwedstrijd in drie categorieën: van 8 tot 11 jaar, van 12 tot 15 jaar en ouder dan 15 jaar. De winnaars ontvingen een pakket van 25 stripverhalen en bovendien werd hun inzending gepubliceerd in het Suske en Wiske Weekblad. Het eerste verhaal "is van Aimée de Jong uit Waalwijk (Nederland). Hij (!) is de winnaar van de grote striptekenwedstrijd in de categorie van 8 tot 11 jaar." Wie goed kijkt naar de naam van de auteur van Wat te doen voor een ijsje?, ziet echter nog net de aanzet tot een H op het einde van de Jongh. "Wie weet, betekent dit voor enkelen van jullie het begin van een succesvolle stripcarrière?", was de laatste zin van het begeleidende artikel. Profetische woorden, kunnen we zestien jaar later bevestigen, nu Aimée de Jongh onder meer Snippers, De Terugkeer van de Wespendief en een hommage aan De Blauwbloezen tekent. De overige winnaars waren overigens Ken Moens uit Dendermonde en Robin Vinck uit Maastricht die ook nog steeds aan de slag is als illustrator en striptekenaar, zie www.robinvinck.nl.

— Wouter Adriaensen


Hoe wordt een strip gemaakt?
08/10
TOP
Hoe wordt een strip gemaakt?
Hoe wordt een strip gemaakt? Onder die titel verscheen in 1992 een artikel in een tijdschriftje van Standaard Boekhandel. De foto's kwamen van Studio Vandersteen met voorbeelden uit Bessy Natuurkommando, Suske en Wiske en Robert en Bertrand. In de voorbije vijfentwintig jaar raakte het gebruik van de computer natuurlijk meer en meer ingeburgerd, vooral bij het letteren en inkleuren, maar ook meer en meer voor het tekenen en inkten.


Bakkersgastjesoorlog
10/09
TOP
Kramikske
Kramikske
Kramikske
Kramikske
KramikskeKramikskeIn het portfolio van de eerste integrale van Kramikske, die begin september bij Saga Uitgaven verscheen, staat heel wat merchandising voor bakkers en banketbakkers verzameld die Jean-Pol door de jaren heen tekende met zijn bakkersgastje Kramikske erop. Lezers van het vakblad Contact konden dergelijke publiciteit voor de winkel gewoon bestellen. Het ging om diverse lichtreclame, houten panelen als uithangbord, prijsetiketten, pancartes om jaarlijkse vakanties aan te kondigen, luciferdoosjes, broodzakken, noem maar op. Hierboven en hiernaast vind je een selectie.

Minder bekend is dat ook Berck (de tekenaar van Sammy die na Bercks pensioen door Jean-Pol werd overgenomen) een tijd lang actief was voor de sector. Berck creëerde niet één, maar drie verschillende bakkersgastjes die hun weg vonden naar bedrukkingen op taartdozen, broodzakken (zie illustratie hieronder) en tutti quanti. Achter de gelijklopende opdracht zat een heuse concurrentiestrijd en zowel Berck als Jean-Pol vaarden er wel bij.

Berck
Een fragment uit het achtergronddossier van de eerste integrale:

"Kramikske en de sector van de warme bakker, dat was een goed huwelijk. Kramikske was overal. In 1981 kwam er zelfs een album in zwart-wit met een selectie gags. In 1985 volgde er een kleurenalbum, een speciale uitgave voor het cliënteel van de Ceres-molens. In juni 1982 kneedde de Confederatie van de Belgische broodbakkerij, banketbakkerij, suikerbakkerij en ijsbereiding een nieuw tijdschrift samen dat als Beroepsleven (Nederlandstalig) en Notre Métier (Franstalig) tot 2005 verscheen. In het eerste nummer stond een interview met een warme bakker onder de rubrieksnaam Kramikske op bezoek bij...

Ook gags van Kramikske werden opgenomen en af en toe sierde het figuurtje de cover, bijvoorbeeld om in 1984, op twee achtereenvolgende covers, de lancering van de nv Ceres te onthullen.

Ceres was de samensmelting van Dyle Molens, Meunerie Bruxelloise, Remy Hungaria, La Royale en Molens van Drie Fonteinen. Ceres was meteen de grootste maalderij van het land. Behalve Beroepsleven gaf Ceres ook het driemaandelijkse tijdschrift Contact uit om de band tussen het bedrijf en de bakkers te versterken. Bakkers konden via het blad prijskaartjes, taartdozen, lichtreclames, stoepborden, posters, T-shirts en stickers van Kramikske aankopen. Heel wat extra illustraties en ook spelletjes voor de kinderen in het bakkersgezin fleurden het tijdschrift op.

Nochtans koos Jean-Pol niet zelf voor Ceres, dat deed zijn schoonbroer in zijn plaats voor hem. 'Op een bepaald moment (in 1984) verkocht mijn schoonbroer zonder mijn medeweten zijn zaak Dyle Molens aan Ceres en ging hij eigenaardig genoeg werken bij de concurrentie van Ceres. Tegen wil en dank belandde ik dus bij Ceres, onze vroegere grote concurrent. Ik was daar helemaal niet mee opgezet! Het voelde een beetje aan als een mes in mijn rug... Het waren moeilijke momenten voor Kramikske en mij. Bij zijn nieuwe werkgever ging mijn schoonbroer op zoek naar een nieuw figuur voor de merchandising van de warme bakker en hij klopte aan bij Berck die drie kleine bakkertjes creëerde. In het begin was ik daar echt niet tevreden over, maar uiteindelijk bleek het een lonende zaak voor zowel Berck als mijzelf. De twee bedrijven concurreerden tegen mekaar op en de opdrachten bleven binnenlopen. Wanneer wij affiches maakten, deden zij het ook. Wanneer wij begonnen met affiches in vier kleuren, bleven ook zij niet achter. En zo bleef dat spelletje enkele jaren duren met affiches, folders, stickers, bloemzakken,... tot uiteindelijk Kramikske het gehaald heeft. Het is dus allemaal nog goed verlopen voor mij, maar niet voor mijn schoonbroer want die hebben ze er uiteindelijk uitgewipt!'

In 1989 kwam Ceres in handen van de Franse groep Soufflet, een grote industriële bloemmolen en de latere Europese marktleider voor bakkersbloem en -meel. Het einde van een mooi, 'ambachtelijk' verhaal. Begin jaren 1990 was het afgelopen met het aanbieden van promotieartikelen met Kramikske."


Jean Roba voor Smarties
10/09
TOP
Een van onze lezers stuurde ons onderstaande foto's door van illustraties die Jean Roba (Bollie en Billie, De Sliert) in de jaren 1970 maakte voor Smarties. Het snoepmerk bestaat nog steeds, het reclamebureau Lintas, dat Roba de opdracht gaf, niet meer. De illustraties met kinderen die Smarties delen werden gebruikt voor advertenties die in vrouwenbladen als Het Rijk der Vrouw en Libelle verschenen. Onze lezer was toen de product manager van Rowntree Mackintosh, de fabrikant van Smarties die in 1988 werd opgekocht door voedselgigant Nestlé. Hij kreeg de originelen en heeft ze vervolgens ingekaderd en bewaard. We kunnen ze daarom met je delen.

Jean Roba
Jean Roba
Jean Roba
Jean Roba
Jean Roba
Jean Roba


De duizend platen van Brammetje Bram
04/09
TOP
Met alle integrales die de laatste jaren verschijnen, mijmeren we op de redactie ook wel eens over reeksen die een complete, gebundelde heruitgave zouden verdienen. Het succes van nogal wat piratenreeksen indachtig noemde medewerker Wouter Adriaensen de komische piratenreeks Brammetje Bram van de in Borgerhout geboren Eddy Ryssack (1928-2004). Maar een potentiële uitgever moet weten waar hij aan begint. Van de zowat duizend platen die Ryssack van zijn langst lopende reeks tekende, is er maar een fractie vertaald en in album verschenen. Wouter zocht alle publicaties voor je uit en kwam tot onderstaand overzicht.

Eddy Ryssack werkt vanaf 1953 als tekenaar en animator voor onder meer het tijdschrift Humo, TVA Dupuis (de filmstudio van de gelijknamige uitgeverij) en het stripblad Robbedoes. Na bijna tien jaar verlaat hij TVA in 1968 en besluit hij zelfstandig stripauteur te worden. In 1970 gaan in het Nederlandse stripblad Sjors de avonturen van scheepsmaatje Brammetje Bram van start. De rest van de bemanning van het piratenschip De Zeemadelief bestaat uit Kapitein Knevel de Killer, bijgenaamd 'de schrik der zeven zeeën', de kat Knarf, de Chinese kok So-Wi-So, de rumverslaafde scheepsdokter Salver Quak en de forse Viking Driek.

Weinig geweten is dat Ryssack de eerste twee jaar tekent naar scenario's van de Nederlandse schrijver Frans Buissink. De tekst voor De Gevangenen van het Duivelseiland werd geschreven door Jacques Bakker. Voor de latere kortverhalen in Sjors werkte hij naar verluidt samen met Piet Hein Broenland, bekend van Bercks Lowietje, en Michel Noirret, met wie hij in 1976 nog Schmaks maakt voor het weekblad Kuifje.

De veertien verhalen die tussen april 1970 en augustus 1975 voorgepubliceerd werden in Sjors telden meestal 44 platen. In het Nederlands verscheen slechts één ervan in 1973 in albumvorm bij Oberon, ook de uitgeverij van het blad: De Schat van de Noer-Akhs. Een ander verhaal uit deze periode, De Levende Mummie, werd in 1984 door Danny Dewilde van de Gentse stripspeciaalzaak De 9e Kunst in hardcover uitgebracht op amper 46 exemplaren, waarvan veertig met een originele plaat.

Brammetje Bram
Brammetje Bram

VERHALEN IN SJORS (NL)
bold = in album verschenen
START PUBLICATIE
EIND PUBLICATIE
Knevel de Killer
1970 nr. 17
1970 nr. 38
De Schat van de Noer-Akhs
verschenen als album
De Zonnekoning van de Mato Grosso
1971 nr. 21
1971 nr. 42
De Levende Mummie
verschenen als album
De Listen van Linke Loe
1972 nr. 18
1972 nr. 39
De Schrik van Torantijn
1972 nr. 43
1973 nr. 12
De Jacht op het Pauwe-ei
1973 nr. 18
1973 nr. 39
De Gevangenen van het Duivelseiland
1973 nr. 41
1974 nr. 10
Jonker Ahoi
1974 nr. 19
1974 nr. 40
Brammetje op de Brug
1974 nr. 45
1974 nr. 46
Zie Ginds Komt de Zeilschuit
1974 nr. 49
 
De Erfenis van Knevel
1975 nr. 11
1975 nr. 14
Opgeruimd Staat Netjes
1975 nr. 23
1975 nr. 25
Knevel als Landrot
1975 nr. 26
1975 nr. 33
 

Wanneer Sjors door dalende oplages in 1975 samen met Pep het nieuwe Eppo vormt, verhuist Brammetje Bram definitief naar Duitsland waar hij als Pittje Pit de zeven wereldzeeën bevaart. Uitgeverij Koralle Verlag voert hem veelvuldig op in Zack Parade, verzamelalbums met complete avonturen van de helden uit stripblad Zack. Op vier jaar tijd verschijnen er vijfentwintig verhalen met een lengte van zestien platen tot een volledig album. Begin 1977 staan er bovendien twee avonturen van Pittje Pit in het reguliere tijdschrift. Opvallend aan de Duitse verhalen is wel dat de achtergronden in het algemeen minder uitgewerkt zijn. Door de elasticiteit en expressiviteit van de personages wordt dat gelukkig ruimschoots gecompenseerd.


VERHALEN IN ZACK PARADE (D)
START PUBLICATIE
Als Hackepeter Baden Ging
Zack Parade 6
Frühjahrsputz bei den Piraten
Zack Parade 8
Wenn Piraten pokern
Zack Parade 9
Immer diese Landratten
Zack Parade 10
Hackepeters Fette Erbschaft
Zack Parade 11
Der Giftzwerg des Gouveneurs
Zack Parade 12
Der Fliegende Holländer
Zack Parade 13
Die Lebende Mumie
Zack Parade 15
Arger à la Carte
Zack Parade 18
Buddhas Ohr
Zack Parade 19
Käpt’n ohne Schiff
Zack Parade 21
Hackepeter Lernt das Fürchten
Zack Parade 22
Das Helgoländer Monster
Zack Parade 23
Waldo, der Piratenschreck
Zack Parade 24
Kanonen, Knast & Kameraden
Zack Parade 25
Ein Satansbraten
Zack Parade 26
Doc Gallensteins Elixier
Zack Parade 27
Katzenjammer und Kanonen
Zack Parade 28
Der Kinderschreck
Zack Parade 30
Wie die Jeans Erfunden Wurde
Zack Parade 31
Kurs auf Jamaica
Zack Parade 32
Das Holz des Alten Iren
Zack Parade 33
Piraten under Sich
Zack Parade 35
Alles in Butter auf dem Kutter
Zack Parade 36
So'ne und Solche Piraten
Zack Parade 39


VERHALEN IN ZACK (D)
START PUBLICATIE
EIND PUBLICATIE
Bürokraten und Piraten
1977 nr. 6
1977 nr. 7
Freibeuter e.V.
1977 nr. 12
 


In 1979 acht Koralle de tijd rijp om Europa te veroveren. Er verschijnen vertalingen van Zack in Frankrijk (Super As, SuperJ) en België en Nederland (Wham!). Ryssack krijgt de rol van artistiek directeur bij Wham! toebedeeld. Via een omweg verschijnen de avonturen van Brammetje Bram opnieuw in het Nederlands. De eerste twee lange verhalen, Brammetje Bram en de Beieren en De Steen der Wijzen, verschijnen datzelfde jaar nog in albumvorm bij de speciaal daarvoor opgerichte uitgeverij Harko Magazines. Daarna levert Ryssack vooral kortverhalen van zes, zeven, acht of soms vijftien platen. Voor enkele verhalen, waaronder De Beieren, werkt Ryssack samen met Jacques Van Melkebeke, een persoonlijke vriend van Hergé die na de Tweede Wereldoorlog vaak het pseudoniem Jacques Alexander gebruikt. Voor De Draken van de Aartshertog levert gewezen Robbedoes-hoofdredacteur Yvan Delporte het scenario.

Brammetje Bram
Brammetje Bram

VERHALEN IN WHAM! (NL)
bold = in album verschenen
START PUBLICATIE
EIND PUBLICATIE
De Beieren (= Wham! Album 4)
1979 nr. 1
1979 nr. 9
De Steen der Wijzen (= Wham! Album 10)
1979 nr. 10
1979 nr. 18
Holiday on Ice
1979 nr. 25
1979 nr. 26
De Draken van de Aartshertog
1979 nr. 35
 
De Kater van Kapitein Knevel
1979 nr. 37
 
De Verschrikkelijke Bende
1979 nr. 41
 
Een Onverwachte Gast
1979 nr. 42
 
Kapitein zonder Schip
1980 nr. 8
1980 nr. 9
Een Bram in de soep
1980 nr. 11
 
Een Zee van Verveling
1980 nr. 17
 
Een Muizeval voor Piraten
1980 nr. 19
 
Het Verraad van Brammetje Bram
1980 nr. 24
 


In Frankrijk verschijnen de avonturen van Brammetje Bram een eerste keer bij Albin Michel, waar in de reeks Brieuc Briand in 1976 het album Pépé la Triche uitkomt. Wanneer Super As op de markt verschijnt, wordt de serie opnieuw gelanceerd onder de naam Colin Colas. Het gaat grotendeels om vertalingen van de verhalen die ook in Wham! verschijnen, maar er zijn ook twee lange en vier korte verhalen die enkel voorgepubliceerd werden in Super As.

De lange avonturen, L'Île aux Trésors (Het Schatteneiland) en Le Monstre de Drumnadrochit (Het Monster van Drumnadrochit) worden in het Nederlands in albumvorm uitgebracht. Voor dat laatste verhaal zet Ryssack de samenwerking met Delporte verder. Aangevuld met De Beieren (Les Montagnards Sont Là!) en De Steen der Wijzen (L'Appel des Tam-tams) brengt Fleurus de vier Nederlandse albums ook in het Frans uit.
Brieuc Briand
Brammetje Bram
Colin Colas
Brammetje Bram
Colin Colas
Colin Colas
Colin Colas

VERHALEN IN SUPER AS (FR)
bold = in album verschenen (NL+FR)
START PUBLICATIE
EIND PUBLICATIE
Les Montagnards Sont Là!
1979 nr. 1
1979 nr. 8
L'Appel des Tam-tams
1979 nr. 10
1979 nr. 18
Biscuits Secs et Copies Conformes*
1979 nr. 19
1979 nr. 22
La Lettre de Marque*
1979 nr. 23
1979 nr. 24
Holiday on Ice
1979 nr. 25
1979 nr. 26
L'Île aux Trésors (= Wham! Album 25)
1979 nr. 27
1979 nr. 33
Les Dragons de l'Archiduc
1979 nr. 35
 
Silence sur la Mer!
1979 nr. 37
 
Une Toile dans le Vent*
1979 nr. 39
 
La Bande Terrifiante
1979 nr. 41
 
Une Mémé de Haute Mer
1979 nr. 42
 
Le Monstre de Drumnadrochit
1979 nr. 45
1979 nr. 51
On A Volé la 'Poule d'Eau'
1980 nr. 54
1980 nr. 55
Pour une Soupe à l'Oignon
1980 nr. 57
 
Un Océan d'Ennui
1980 nr. 63
 
Souricière à Pirates
1980 nr. 65
 
La Trahison de Colin Colas
1980 nr. 70
 
Le Péril Jaune*
1980 nr. 74
 
* Verscheen enkel in het Frans


Midden 1980 is het verhaal van Zack alweer uit. In 1981 en 1983 verschijnen nog twee albums van Brammetje Bram, De Keizer van Saragasso en Tornado over Jamaica, in het Nederlands bij Novedi en de Franse vertalingen L'Empereur des Sargasses en Razzia sur la Jamaïque bij Hachette. Voor De Keizer van Saragasso kan Ryssack nog eens rekenen op een verhaal van Yvan Delporte. Nadat zijn geestelijke vader naar eigen zeggen meer dan duizend platen van Brammetje Bram tekende, focust Ryssack zich op reclame-illustraties.

Brammetje Bram
Colin Colas
Brammetje Bram
Colin Colas


In 2001 brengt de West-Vlaamse uitgeverij van luxe-albums Silhouet Piraterij & Co uit, een hardcoverbundeling van drie onvertaalde verhalen uit de periode van Wham! en Super As plus voorbereidende schetsen. Er verschenen driehonderd genummerde en gesigneerde exemplaren en dertig buiten handel (BH) met een originele plaat.


Zo'n vijfentwintig jaar na het laatste album besluit Epsilon Verlag, de Duitse uitgeverij van werk van onder meer de Braziliaanse auteur Léo en de Nederlandse tekenaar Henk Kuijpers, alle avonturen van Pittje Pit chronologisch in albumvorm uit te geven. Voorlopig zijn enkel de eerste vier strips effectief gedrukt.

ALBUMREEKS EPSILON
bold = in het Nederlands als album verschenen
KORTVERHALEN
1. Hackepeter, der Schrecken der 7 Meere
 
2. Der Schatz der Grünen Monster  
3. Der König der Dschungels  
4. Die Lebende Mumie  
5. Waldo, der Piratenschreck  
6. Das Helgoländer Monster  
7. Keilerei um's Pfauenei  
8. Die Gefangenen der Teufelsinsel  
9. Der Kinderschreck  
10. Als Hackepeter Baden Ging
- Das Boot vom Weihnachtsmann
- Hackepeters Fette Erbschaft
- Frühjahrsputz bei den Piraten
- Wenn Piraten Pokern
11. Der Fliegende Holländer
- Immer diese Landratten
- Der Giftzwerg des Gouverneurs
- Der Fliegende Holländer
- Ärger à la Carte
12. Bürokraten und Piraten
- Buddhas Ohr
- Käpt'n ohne Schiff
- Hackepeter Lernt das Fürchten
- Bürokraten und Piraten
13. Die Schatzinsel  
14. Freibeuter e.V.
- Freibeuter e.V.
- Doc Gallensteins Elixier
- Holiday on Ice
- Katzenjammer und Kanonen
- Wie die Jeans Erfunden Wurde
15. Die Bayern
 
16. Das Holz des Alten Iren
 
17. Der Stein der Weisen
 
18. Der Schrecken von Schottland
 
19. Die Drachen der Piraten - Die Drachen des Erzherzogs
- Die Schreckensbande
- Der Ozean der Langeweile
- Piraten in der Mausefalle
- Rettung in Letzter Sekunde
- Die Gelbe Gefahr
- So'ne und Solche Piraten
20. Der Kaiser von Sargasso  
21. Raubzug über Jamaika  

Pittje Pit
Pittje Pit
Pittje Pit
Pittje Pit
Pittje Pit
Pittje Pit
Pittje Pit
Pittje Pit
Pittje Pit
Pittje Pit
Pittje Pit
Pittje Pit
Pittje Pit
Pittje Pit
Pittje Pit
Pittje Pit
Pittje Pit
Pittje Pit
Pittje Pit
Pittje Pit
Pittje Pit  


De Rode Wreker door Dirk Stallaert
27/08
TOP
De Rode Wreker
De Rode Wreker
Dirk Stallaert heeft naar eigen zeggen tegenwoodig zijn handen vol aan uitsluitend Mieleke Melleke Mol waarvan de verhaaltjes geschreven worden door Urbanus. In vroeger tijden pubiceerde hij een veelvoud aan strips die al dan niet in album verschenen. Een minder gekend kortverhaaltje van twee pagina's is De Rode Wreker dat in 1992 in een magazine van Artis Historia verscheen. Het stond ook op de website van Stallaert, maar als je daar nu naartoe surft, kom je op een verkoopsite voor wielrennersoutfits terecht. Klik op de afbeeldingen voor grotere versies.


Casting voor Kiekeboe-film
20/08
TOP
De Kiekeboes
In 1991 vatte tv-producent N.V. Amusement het idee op om een film van Kiekeboe te maken naar het album Het Witte Bloed. Sinds 1989 was de studio hofleverancier van tv-programma's voor het dat jaar opgerichte VTM met in die periode grote successen als Bompa, de nog altijd lopende soap Familie en Drie Mannen onder één Dak. Later kwamen daar onder meer Nonkel Jef, Spoed, Zone Stad en Louislouise bij. In 2005 werd het bedrijf opgekocht door VMMa (in 2014 omgedoopt naar Medialaan), de firma achter de commerciële zender VTM. Tegenwoordig heet het overkoepelend, intern productiehuis TvBastards dat garant staat voor internationaal opgepikte reeksen als Benidorm Bastards en Wat Als?.

Maar goed, terug naar 1991. In het weekblad Dag Allemaal verscheen in vijf opeenvolgende weken een oproep voor aspirant-acteurs die in de op stapel staande film wilden meespelen. De rest van de oproepen vind je onderaan dit artikel. Die oproepen leidden naar audities die Merho zich als volgt herinnert: "Ik was bij die audities aanwezig. Een hele bende amateurs, min of meer gelijkend op hun personage, kwam er op af. Op zoek naar roem en tv-bekendheid. Maar hun acteren was ronduit beschamend. Slechts  één iemand werd weerhouden: Riet Van Gool. Ze was een goede amateuractrice die de rol kreeg van mevrouw Van der Neffe. En door deze auditie belandde ze in Familie." Van Gool speelde elf jaar lang in Familie mee als Monique, de echtgenote van Jef Van den Bossche, vertolkt door Jef De Smedt.

Met slechts één geschikte acteur kon er geen film gedraaid worden. Merho: "Dan werd er toch wijselijk besloten te werken met echte acteurs. De film werd opgenomen in de zomer van 1992, tijdens een draaistop van Familie. Omdat die mensen toch al op de loonlijst stonden, zaten er verschillende acteurs uit Familie in." Inderdaad, Anne Somers (Fanny) is bekend als Veronique Van den Bossche in de populaire soap. Ben Rottiers (vampier Mikal) zal nog een paar generaties bekend blijven als Pol De Tremmerie uit F.C. De Kampioenen, maar vanaf 1992 speelde hij een paar jaar mee in Familie. Annie Geeraerts (Moemoe) is nog steeds actief als Anna. Jef De Smedt was in Het Witte Bloed te zien in een bijrolletje als patiënt. De sexy Mona werd gestalte gegeven door Ann Ceurvels die in 1993 eventjes in Familie belandde, maar daarna in heel wat Vlaamse tv-reeksen meespeelde. Bob Stijnen (Balthazar) was van bij het begin te zien in de soap als François Van den Bossche, een rol die hij tot 1996 mocht spelen. Ook Frans Van De Velde (Sapperdeboere) was te zien in Familie.

Behalve diverse Familie-acteurs vulden de volgende acteurs de cast aan: Dirk Bosschaert (Marcel Kiekeboe) is bekend als het personage Berend Brokkenpap in de tv-serie Piet Piraat en in 1994-1995 vertolkte hij Jerom in Suske en Wiske, de Musical. Tegenwoordig is hij ook de stem van Samson. Anne Mie Gils (Charlotte) speelde eerst mee in heel wat musicals voor ze in Zone Stad en van 2011 tot 2013 alsnog in Familie meedeed. Haar stem kan je elke keer horen als je de sprekende klok belt. Herwig Ilegems (Leon Van der Neffe) werd pas beroemd als nevenpersonage in Van Vlees en Bloed en hij speelde daarna mee in Duts en T. Luc Philips (opa vampier) was al een levende legende door rollen in Wij, Heren van Zichem en Bompa.

Er was trouwens ook sprake van een tv-reeks naar de stripreeks, maar het project werd getorpedeerd na het slechte onthaal van de film waarvan de productie, decors, kostuums en (loskomende) pruiken heel amateuristisch overkwamen. Een bijgewerkte versie van de film, met weglating van enkele scènes, kwam in 2003 op dvd uit als extraatje bij Kiekeboe 99: Mona, de Musical.

De Kiekeboes

De Kiekeboes

De Kiekeboes

De Kiekeboes


Milo Manara voor Strongbow
13/08
TOP
Milo Manara Strongbow
Zo'n tien jaar geleden kregen we ons drankje in een Gentse Irish pub op bovenstaand bierviltje geserveerd. De illustratie van Milo Manara diende als promotie voor cider van het Britse Strongbow. Er bestaan ook promotieaffiches van die Strongbow liet maken. Volgens Catawiki is het bierviltje in nieuwstaat een luttele 20 eurocent waard. Dat is een pak goedkoper dan het originele aquarelschilderij dat in november 2014 via een veiling van Artcurial onder de hamer ging. Het origineel was geschat tussen 7.000 en 9.000 euro. Uiteindelijk wisselde het van eigenaar voor 13.272 euro.

Milo Manara Strongbow


Kopieerdrift Bessy trof ook Jerry Spring
06/08
TOP
In eerdere artikels maakte Leo Kupers vergelijkingen tussen Bessy met andere westernstrips waaruit de tekenaars van Bessy gretig pikten om prenten na te tekenen of inspiratie uit te halen. Hieronder deelt Kupers zijn nieuwste vondsten met ons.

Bessy-album De Bron, nummer 88 in de Nederlandstalige reeks, verscheen in 1971. Het exemplaar voor de Duitse markt — deel 196, Überfall am Berg der Götter — verscheen reeds een jaar daarvóór.(1) Eerder beschreef ik in deze rubriek plagiaat in diverse Bessy-albums met gebruikmaking van prentjes uit Blueberry-albums.(2) Ook De Bron komt daarin aan de orde. In dat artikel voerde ik twee prentjes op die gebaseerd zijn op het Blueberry-album De Eenzame Adelaar. Er blijkt echter ook gebruikgemaakt te zijn van een album uit de reeks Jerry Spring, te weten deel 11, De Weg naar Coronado, voor het eerst uitgegeven in 1962.(3) Tekenaars zijn Jijé en diens toenmalige assistent Jean Giraud, later verantwoordelijk voor de reeks Blueberry.

De Bron is een album uit de eerste jaren dat Studio Vandersteen voor de Duitse markt wekelijks een Bessy moest produceren. Het pulpkarakter wordt versterkt door het feit dat hier meerdere t
ekenaars door elkaar hebben gewerkt. Op pagina 13 en 14 zijn onder meer de gezichten van Papago-opperhoofd Broken Nose en van karavaandeelnemer Old Greasy, wiens haar opeens een razendsnelle groeispurt ondergaan heeft, duidelijk anders ten opzichte van de voorgaande pagina's. Pagina 15 en 16 lijken weer door de eerste tekenaar gemaakt. Op pagina 17 en 19 is de tekenaar van 13 en 14 weer bezig geweest en op pagina 18 lijkt opeens een derde persoon meegetekend te hebben. Vanaf pagina 20 heeft de eerste tekenaar het heft weer in handen genomen. Wie dit waren, weet ik niet, in elk geval niet Karel Verschuere, Frank Sels, Karel Biddeloo of Jeff Broeckx (omdat de stijl te zeer afwijkt) en evenmin Eric de Rop (hij tekende alleen Bessy 92: De Hertenjagers).(4)

Het album De Bron gaat over een karavaan die door het woestijnachtige zuiden van Arizona trekt. Onderweg worden de pioniers aangevallen door Papago-indianen onder leiding van hun sachem Broken Nose. De Papago's zijn omgekocht of misleid door een blanke boevenbende, onder leiding van Lee Katzin. Nadat hij in de handen van Andy Cayoon, Edelhert en de pioniers is gevallen, wisselt Broken Nose zonder veel omhaal van kamp. Door misleiding slaagt het drietal erin om de bandieten bij de bron van Pinto Martinez tot overgave te dwingen. De bende bewaakte de bron om te voorkomen dat de kolonisten en hun paarden hier hun dorst zouden komen lessen en water zouden inslaan.

De naam Broken Nose is ontleend aan Blueberry, die door de diverse indianenstammen Gebroken Neus werd genoemd. De figuur Broken Nose en een van de Papago-krijgers zijn gebaseerd op Yaqui-hoofdman Kleine Coyote uit De Weg naar Coronado en op Eenzame Adelaar uit het gelijknamige Blueberry-album. Alle vier dragen ze een lange, blauwe cavaleriejas. De naam van bendeleider Lee Katzin is een hommage aan de Amerikaanse regisseur Lee H. Katzin. In de jaren 1960, aan het begin van zijn carrière, regisseerde hij diverse afleveringen van de westernseries Branded, The Wild Wild West en Hondo en bovendien nog de tv-film Hondo and the Apaches en de bioscoopwestern Heaven with a Gun.(5)


Bessy
Links De Bron, pagina 8, prent 2, en rechts het origineel De Weg naar Coronado, pagina 32, prent 4. De indiaan in het prentje rechts met de gele hoofddoek en de blauwe cavaleriejas is Kleine Coyote. Verder commentaar overbodig.


Bessy
Hier zijn de overeenkomsten in beide prenten de krijgers links en de rots rechts.


Bessy
De Bron, pagina 8, prent 4, en De Weg naar Coronado, pagina 32, prent 5. Let op de drie linkse indianen. In De Bron (links, pagina 13, prent 3) worden de Papago's verrast door een tegenaanval vanuit de karavaan. In het origineel, De Weg naar Coronado, bereiden de Yaqui's zich voor op een overval op een boerderij (pagina 27, prent 1).


Bessy
Links steekt Broken Nose zijn handen omhoog in De Bron, pagina 24, prent 2. Rechts deed Kleine Coyote hem dat al voor, in De Weg naar Coronado, pagina 32, prent 6.


Bessy Verder heb ik in mijn eerste artikel (6) een voorbeeld van Blueberry-plagiaat in De Bron over het hoofd gezien. Links Andy, Edelhert en karavaanleider Glen Killian in De Bron, pagina 12, prent 2. Rechts het origineel, Blueberry 3: De Eenzame Adelaar, pagina 32, prent 1. Edelhert in de Blueberry-houding en Killian is wat het gezicht en schaduw betreft het evenbeeld van de man rechts. Deze prent werd ook door Karel Verschuere in Bessy 73: De Muiters gebruikt.

Noten:
(1) http://bessy.ophetwww.net/dui/r1/196-210.php en http://www.bessy-comic.de/index.php?article_id=21
(2) http://stripspeciaalzaak.be/Weetje-vd-Week/Weetje-vd-Week-176-200.htm#Weetje183
(3)
http://www.catawiki.nl/catalogus/strips/series-helden/jerry-spring/23512-de-weg-naar-coronado
(4)
Ronald Grossey — Studio Vandersteen. Kroniek van een Legende 1947-1990, Roeselare, 2007, pagina 222. Het werk van de overige tekenaars van Studio Vandersteen ken ik te slecht om dit te kunnen beoordelen, mede omdat hun naam niet bij de albums werd vermeld.
(5)
http://www.imdb.com/name/nm0441914/?ref_=fn_al_nm_1
(6)
Zie noot 2.