| |
Het vele werk noopte Graton in 1962 tot het aanwerven van een assistent, Christian Denayer, die de decors en wagens tekende
en ook de inkleuring verzorgde. Hij volgde hem ook naar de reportages
die Graton maakte, maar zag zijn werk niet beloond met een naamsvermelding
in de albums. Na acht jaar stapte Denayer over naar Tibet voor de reeks Rik Ringers. In 1970 creëerde de voormalige
assistent voor de Belgische krant Le Soir een concurrent
voor Michel Vaillant met de reeks Alain Chevallier op scenario van André-Paul Duchâteau, met wie hij ook nog De Brokkenmakers zou maken. Maar Michel Vaillant
bleef verder rijden, Alain Chevallier niet.
In 1979 scheurde Michel
Vaillant niet langer rond op de pagina's van Kuifje, maar
wel in het nieuwe stripblad Wham! dat onder andere namen
ook in Duitsland en Frankrijk verscheen. Dat bleef niet duren en
in 1982 richtte Graton zijn eigen uitgeverij op die het vervolg van
de albumreeks moest verzekeren.
Gratons documentatiedrift leverde hem vriendschappen op met echte
F1-pilote,n zoals de Belg Jacky Ickx (die zes keer
de 24 Uur van Le Mans won en twee keer vicewereldkampioen werd).
Anderen gaven toe dat ze een fascinatie kregen voor de wagensport
dankzij de reeks, van autosportjournalisten tot F1-piloten, en dan noemen we in het bijzonder Fransman Alain Prost, viervoudig wereldkampioen en de grootste rivaal van Ayrton
Senna. Ook de Belgische topdesigner Luc Donckerwolke is slechts een van de vele mensen uit de autowereld die een grote fan zijn van Michel Vaillant. Hij ontwierp modellen voor Audi, Skoda, Lamborghini, Seat, Volkswagen, Bentley en Hyundai. Sterker zelfs, Donckerwolke heeft op vraag van Jean en zoon Philippe Graton de vijf Vaillante-modellen ontworpen die in het album Operatie Mirage te zien zijn. De vele verhalen die de designer over bedrijfsspionage en paparazzi in diens van andere bedrijven wist te vertellen, boden rechtstreekse inspiratie voor het album. Jean Graton ontwierp doorheen de reeks trouwens zelf meer dan tweehonderd Vaillante-modellen.
In 2004 ging Jean Graton op pensioen en droeg na
zeventig albums de reeks over aan Studio Graton die hem al langer het werk uit handen hielp. Philippe
was hem al sinds 1994 opgevolgd als scenarist van
de reeks. Philippe stelde vervolgens een nieuw auteursteam samen
die de reeks in een zogezegd tweede seizoen, met Marc Bourgne als hoofdtekenaar en Denis Lapière als scenarist,
naar een eclatant succes leidde met thema's als energie, zelfmoord,
financiële catastrofes, vader-zoonproblemen en buitenechtelijk
bedrog die voor de nodige spanning en drama zorgen.
Vader Jean kon
ondertussen terugkijken op een geslaagde carrière met een
geliefde reeks, een tv- en tekenfilmreeks, een (geflopte) film van Luc Besson en een paar van de allerhoogste culturele
onderscheidingen in Frankrijk en België (Ridder in de Leopoldsorde)
als bekroning. Hij overleed in 2021 en bereikte de gezegende leeftijd van 97 jaar. |
|